Alaycı bir vasiyetin doğuşu
Kanadalı avukat ve iş insanı Charles Vance Millar, 1926’da 73 yaşında hayatını kaybettiğinde geride hem büyük bir servet hem de sıra dışı bir mizah anlayışı bıraktı. Vasiyetnamesindeki maddeler, onun ölümünden sonra bile insanlarla dalga geçmeyi sevdiğini gösteriyordu.
Örneğin alkole karşı çıkan bazı din adamlarına bira şirketi hisseleri miras bırakması bunlardan yalnızca biriydi. Ancak asıl gündem yaratan madde başkaydı: Millar, servetinin büyük kısmını, ölümünden sonraki on yıl içinde Toronto’da en çok çocuk doğuran kadına bırakacağını yazmıştı.
Şehir ‘Leylek Yarışı’na sahne oldu
On yıllık süre başladığı andan itibaren dönemin basını olaya, bebek getiren leylek imgesinden ilhamla ‘Great Stork Derby’ adını taktı. İlk başta bu, eksantrik bir zenginin son şakası gibi görünüyordu. Fakat 1929’da Büyük Buhran patlak verince tablo tamamen değişti. İşsizlik ve yoksulluğun kol gezdiği o yıllarda, bu tuhaf miras bazı aileler için gerçek bir umut ışığına dönüştü.
Kadınların özel hayatı manşetlere taşındı
Yarış ilerledikçe gazeteler, mirasa aday olabilecek aileleri yakından takip etmeye başladı. Doğumlar, hamilelikler, çocuk sayıları düzenli olarak haber konusu oldu. Bugünden bakıldığında olayın en rahatsız edici yanı da tam burada ortaya çıkıyor.
Bir zenginin garip şartı, kadınların doğurganlığının kamuoyu önünde izlendiği bir gösteriye dönüşmüştü. İşin tuhaf tarafı kadınlarda değil, böyle bir şartı koyan vasiyette ve bunu yıllarca izleyen medya ilgisindeydi.
Mahkemeler devreye girdi
Millar’ın akrabaları, vasiyeti geçersiz kılmak için dava açtı. Hangi çocukların sayılacağı, annelerin Toronto’da yaşama zorunluluğu, evlilik dışı doğumlar ve mirasın nasıl bölüştürüleceği gibi sorular yıllarca mahkeme salonlarında tartışıldı.
On yılın sonunda kazananlar belli oldu
Süre 31 Ekim 1936’da dolduğunda ortada tek bir galip yoktu. Tarihi kayıtlara göre, dokuzar çocukla en yüksek sayıya ulaşan dört anne büyük ödülü paylaştı. Durumu tartışmalı bulunan bazı kadınlara ise daha küçük uzlaşma ödemeleri yapıldı.
